Kofferbakclub!

Live kinderwerk in de winter? Ja!
Houd óók buiten een kofferbakclub! Warm aanbevolen.

“Er zijn wel 3 dekens én 3 kleden beschikbaar, allemaal om de kinderen warm te houden! Het is vandaag immers 28 november … het is vast wel koud, als we de club buiten doen! Maar nee … de zon schijnt en het is zelfs zo warm dat ik later m’n jas uitdoe! Wat een FANTASTISCH weer! Dit is een overvloedige gebedsverhoring!

Met het klaarzetten van de club zijn we natuurlijk écht supersnel klaar! Een zeil vastzetten met haringen, dekens eroverheen, en daarnaast een kampeertafeltje installeren, dat is alles!!! Want de rest staat op volgorde in de kofferbak!

Bij de voorbereiding dacht ik: “Het is vast koud! Dan moet je de kinderen niet langer dan een uur stil op een zeil laten zitten. Maar in dát geval kun je ook wel twéé clubs achter elkaar houden.”
Op de eerste clublocatie zijn uiteindelijk 14 kinderen. Khetner speelt met de gearriveerde kinderen, ik doe hun inschrijving en houd het overzicht, en Atie en Noëllah halen de kinderen. Alleen hebben ze daar natuurlijk veel te weinig tijd voor! In een half uurtje kun je immers maar een kwart van de kinderen ophalen!
Er spelen ook veel minder kinderen in de speeltuin dan normaal …
Faruhu* van de vorige keer is er gelukkig wel! Maar veel andere bekende kinderen zijn er niet bij vandaag. Jammer!

Maar Khetner vindt: “1. We zitten hier in Antwerpen in een lockdown. 2. Het is november. 3. Er komen uiteindelijk 14 kinderen, waarvan er 3 géén moslim zijn. Bijzonder!” Amen!

Ken je Chinees voetbal? De nét gearriveerde kinderen staan een beetje stijf bij elkaar, maar raken al snel los bij dat startspelletje! (foto 1 en 2)
Ze zingen daarna nauwelijks mee met de liedjes, maar met de tekst gaat ’t beter! (foto 3, 4 en 5)
“Want Hij die het beloofd heeft, is getrouw!” Hebreeën 10:23
Bij het spelletje ‘paardenrace’ gaan ze opnieuw los!

Aan het eind van het programma vertelt Atie over Abraham en zijn reis. Ondertussen komt er een ronkende bus langs én een mevrouw met een blaffend hondje; het maakt allemaal lawaai! En dan komen er nóg 3 m-jongens bij het programma staan, waaronder onze vriend Yassy* (13 jaar), maar het verhaal gaat door. “God houdt altijd Zijn beloften,” vertelt Atie.
De meeste kinderen luisteren heel goed!  (foto 6, 7 en 8)

Die laatste jongens komen pas, als Atie al even bezig is met het verhaal. Ze blijven met step en gsm achter de groep staan. Als ze een heel klein beetje geluid maken, waarschuw ik … en nog eens … en nog eens … en nog eens … het is echt maar weinig geluid, echt zachtjes, maar ik ben zó bang dat de kinderen niet meer goed opletten, dat ik tegen die drie zeg dat ze weg moeten gaan.

Ze gaan 5 meter verderop op de grond zitten … en praten dáár met elkaar…. tja, dat schiet niet op. Waarom komen ze? Willen ze de traktatie, waarvan ze weten dat die aan het eind komt? “Jullie mogen wel weer bij het programma komen zitten, maar dan moet je gaan zitten. En héél stil zijn!” Dat doen ze warempel! En zo horen ze de laatste 10 minuten nog van Atie’s verhaal, waarin ze nog héél duidelijk het evangelie vertelt!
En ja … na afloop krijgen ze een banaan! 😉

De zon schijnt nog steeds heerlijk, als we op de tweede plek arriveren, aan de rand van een enorm grasveld. Jammer, de kinderen die ik altijd op het pleintje daar zie spelen, die zijn er vandaag óók al niet!
Atie gaat te voet nog naar Moumouda* om te vragen of hij nog komt, maar nee, hij komt net onder de douche vandaan en gaat niet mee. Jammer!
Dat merken we vandaag vaker: kinderen die wel thuis zijn, maar niet mee komen. We zetten de spullen dus wel klaar, maar pakken daarna ook alles weer in!
Géén kinderen hier! Geen 2e club!

Maar … wie niet waagt, wie niet wint!”

Vraag voor vandaag: De opzet van een Kofferbak-club is uiterst eenvoudig! Durf je het aan om dat te doen? (foto 9)

X