Nu club houden??? Dat méén je niet!

(de genoemde foto’s in de tekst staan onderaan dit bericht)

Nieuw Lekkerland, 31 oktober 2020

Hallo allemaal,                                                                                                                       
Een foto van rennende verplegers in coronapakken en 91 doden op één dag: met die berichten op de nieuwsapp uit België begint de dag. De spanning is voelbaar, de druk stijgt enorm. De moed zinkt me in de schoenen. Vandaag tóch club houden? Krijgen we niet iedereen over ons heen: “Dit kun je toch niet máken? Snap je dat niet?” Alle woonblokken om het veld heen, 16 hoog, zien wat we doen! Iedereen kan de politie op ons af sturen. Dat onze boodschap zo belangrijk is? Daar hebben die mensen geen boodschap aan! Hoe leg je dit dan uit? Al rijdend van Nederland naar Antwerpen denk ik aan Psalm 46 ter bemoediging.

Als ik aankom ga ik bij de kinderen thuis langs met een mand (foto 1). Daarin zit een uitnodiging voor de club van vanmiddag, een traktaatje of boekje, een banaan en een kleinigheidje (foto 2). En ik check bij elk kind de temperatuur met een infrarood-thermometer. Bij één huisdeur zie ik géén ouders, wél 6 a 7 kinderen, die graag willen komen. Helaas … de helft van de kinderen heeft verhoging, 38,1!

Op de laatste club (7 maart) liep Moumouda* (9 jaar) boos weg. “Ik kom nóóit weer!” riep hij toen. “Het is hier sáái!” Hij wilde met alle geweld naar huis. Vandaag kom ik bij hem aan de deur. Blij pakt hij de uitnodiging en cadeautjes aan. Nét voordat hij de huisdeur weer dichtdoet, kijkt guitig door de opening en zingt nog: “Ja is ja, nee is nee, beloofd is beloofd!”

De club doen we buiten, want we hebben geen toestemming om het binnen te doen. Klaarzetten is eenvoudig: zeilen uitspreiden en dekens eroverheen. Geen partytent, want het waait behoorlijk! Als de kinderen arriveren, houden we het programma en dat loopt rustig en gesmeerd. Er zijn ook slechts 15 kinderen. Esther leert Joh.8:12 aan over het Licht van de wereld (foto 3). We hoeven werkelijk niet één keer te waarschuwen! Wat een goede sfeer! Controle? Toezicht? Commentaar? We zien verschillende keren politie voorbij komen, mensen passeren, maar NIEMAND spreekt ons aan!

Oei, nu komt er wel een héle donkere lucht aan! “Heer, geef dat het nog even NIET gaat regenen!” Het verhaal moet namelijk nog beginnen! Zowel in de groep met de jongere als met de oudere kinderen wordt intens geluisterd naar het verhaal over de opwekking van Lazarus (foto 4 en 5). Het blijft droog…. Moumouda geeft antwoorden én stelt veel vragen. “Als je in de Heer Jezus gelooft, kun je dan punten verdienen?” “Als je in de Heer Jezus gelooft, word je dan super, super slim?”

Het verhaal is uit. Het is nu héél donker. Alle kinderen zitten weer bij elkaar. “Ik wil nog graag samen bidden voor jullie, voor de komende tijd. Weten jullie zelf ook iets wat we God kunnen vragen?” “Dat onze familie geen corona krijgt,” zegt Moumouda. Faruhu* zegt: “Dat de duisternis uit ons leven weggaat.” Ik knik: “Misschien zijn er andere kinderen hier die dat óók graag willen. Als je óók graag wil dat de zonde uit je leven weggaat, en de duisternis uit je hart verdwijnt, en je graag de Heer Jezus in je hart en leven wil hebben en in Hem wil geloven, mag je met me meebidden.” Samen bidden we … géén kort gebed! Ondertussen gaat het zachtjes regenen. Maar geen één kind geeft een kik. Héél stil blijven ze meebidden. Na het ‘amen’ zitten ze zwijgend in de (nog) zachte regen. Een heilige stilte.

Moumouda staat bij het opruimen bij mijn auto. “Ik wil Jezus zijn,” zegt hij. “Bedoel je dat je graag wil dat de Heer Jezus in je leven komt?” “Ja,” zegt hij. Het regent op dat moment écht en hij moet mee met Benja die hem naar huis brengt, en ‘de weg’ is uitgelegd op de club, dus ik zeg: “Hier heb je nóg iets om te lezen! Ik bid voor je.” Daar gaat hij … op weg naar huis …

En wij? Wij zijn vandaag héél erg snel klaar met opruimen!                       
* niet hun echte naam                                                                                            

Verhuisbericht!

Verhuisbericht!

Precies 40 jaar geleden, in 1982, werd het pand aan de 2e Wormenseweg gekocht. We zijn verhuisd naar kantoorruimte op het terrein van Compassion.Een nieuw hoofdstuk is begonnen! Welkom; de koffie staat vanaf 6 september voor u klaar Nieuw adres: Zwaansprengweg 20A,...

Lees meer
IKEG kinderkamp 2022

IKEG kinderkamp 2022

Vrijdagmiddag zijn de ‘ooms en tantes’ (zo wordt de kampleiding genoemd!) met hun auto’s vol slaapzakken, zwemkleding, Bijbels, ‘vertelspullen’ en koffers vertrokken naar Doetinchem voor het IKEG kinderkamp! Het thema voor het kamp was: Op zoek! Tijdens het kamp...

Lees meer
Niet tegen te houden

Niet tegen te houden

“Ik zal werken en wie zal het keren?” vroeg God aan Israël” Ook op de openluchtclubs deze zomer zagen we dat God dwars door alles heen werkt! “Die man vond zijn geld belangrijker dan God, dat is toch koekoek?” vroeg een meisje op de openluchtclub in Breda zich...

Lees meer
Werk door!

Werk door!

‘Werk door, want Ik ben met u, spreekt de HEERE van de legermachten.’ Haggaï 2:5 Dát is de roep van de profeet Haggaï. Veel Joden zijn al jaren geleden teruggekeerd vanuit de ballingschap. Na hun terugkeer is men enthousiast aan de slag gegaan met de wederopbouw...

Lees meer
Deur gesloten – deur geopend

Deur gesloten – deur geopend

Op 18 augustus jl. sloten we letterlijk de deuren van ons kantoor aan de 2e Wormenseweg - 40 jaar nadat deze deur werd geopend. Al die jaren was het de uitvalbasis voor allerlei activiteiten en kantoorwerk. De weken voor de verhuizing stonden in het teken van...

Lees meer
Vacature officemanager

Vacature officemanager

Het IKEG Nederland is op zoek naar een officemanager voor minimaal 16/20 uur per weekOnze huidige officemanager gaat in het najaar van 2023 DV met pensioen.Als officemanager wordt je de spin in het web van al het reilen en zeilen op het IKEG kantoor. Jij zorgt voor...

Lees meer
X